Tigran Hamasyan – Luys I Luso [Live, Berklee Middle Eastern Festival, 2017] [reblog]

from Oannes blog…

…Light for a Wednesday morning

🎧 click on the image to see original post and listen…

Ο Tigran Hamasyan γεννήθηκε στην Αρμενία πριν από 32 χρόνια. Στην ηλικία των τριών άρχισε να αυτοσχεδιάζει στο οικογενειακό πιάνο, για να ξεκινήσει λίγο αργότερα κλασικές σπουδές, αναπτύσσοντας παράλληλα δεσμούς με την jazz, τη μουσική παράδοση της χώρας του και το …thrash metal. Ήταν γραφτό οι “πολιτισμικές ωσμώσεις” να γίνουν το σήμα κατατεθέν του. Πολιτογραφημένος Αμερικανός από την ηλικία των 16, ζει και εργάζεται στην Καλιφόρνια.
Η παλέτα των επιρροών του εκτείνεται από το κλασικό fusion μέχρι την electronica, το progressive rock και το metal, ενώ το background παρέχουν οι αρμένικες ρίζες, η κληρονομιά των ιμπρεσιονιστών και η αμερικανική φολκλορική παράδοση.
Ως πιανίστας, ο Tigran είναι απαράμιλλος. Ελάχιστοι μου έρχονται στο νου ικανοί να συναγωνιστούν την γλυκύτητα και την εκφραστικότητα του ήχου του, την ευκρίνεια και τη φαντασία στη διατύπωση των φράσεων. Στο Luys I Luso, πρώτο για την ECM και πρώτο αληθινά σημαντικό του άλμπουμ, μια μικτή χορωδία φέρει το κύριο βάρος της εκτέλεσης, ενώ το πιάνο σχολιάζει, άλλοτε διακριτικά, άλλοτε εμφατικά, με ασύλληπτης δεξιοτεχνίας πετάγματα. Είναι ο Manfred Eicher που βρίσκεται πίσω από την ιδέα συνδυασμού θρησκευτικής μουσικής [αρμένικων ύμνων] και jazz: Το project παραπέμπει σ’ εκείνα που, υπό την αιγίδα επίσης του Eicher, έχει ηχογραφήσει ο Jan Garbarek με τους Hilliard Ensemble, και θα έλεγα ότι δεν υστερεί εκείνων στο ελάχιστο.
Οι ύμνοι είναι ως επί το πλείστον εναρμονισμένοι από τον Αρμένιο συνθέτη και πρωτοπόρο (μαζί με τους Bartok, Kodaly) της εθνομουσικολογίας Soghomon Soghomonian, γνωστό ως Komitas Vardapet (1869 – 1936)
Το χαρμάνι ορθόδοξης και δυτικής (πολυφωνικής) παράδοσης δημιουργεί ένα αποτέλεσμα ανεκτίμητο. Ο ήχος της χορωδίας υποβάλλει και κινητοποιεί, σε πιστούς και άπιστους, το “κατανυκτικό συναίσθημα”. Και οι νότες του πιανίστα, άλλοτε σαν δροσοσταλίδες, άλλοτε σαν λίθοι πολύτιμοι, άλλοτε σαν δάκρυα, έρχονται να ποτίσουν το σώμα της μουσικής, μετατρέποντας σε φαντασμαγορία την κατάνυξη.
Luys I Luso σημαίνει Φως εκ Φωτός. Το άλμπουμ είχε κυκλοφορήσει το 2015, με την εκατονταετηρίδα της γενοκτονίας των Αρμενίων – εδώ ακούμε μια live εκδοχή του σε μορφή σουίτας…

Tigran Hamasyan was born in Armenia 32 years ago. At the age of three, he began improvising on a family piano and started classical music studies a little later, while developing ties to jazz, his country’s traditional music and … thrash metal. “Cultural osmosis” was destined to become his trademark. He lives and works in California as an American citizen from 16 years old.
His musical palette of influences ranges from classical fusion to electronica, progressive rock and metal, with backgrounds from his Armenian roots, the Impressionist legacy and American folklore.
As a pianist, Tigran is unmatched. Very few people are able to compete with the sweetness and expressiveness of his sound, the sharpness and the imagination of the expression of his phrases. In Luys I Luso, first for ECM and the first truly important album, a mixed choir carries the main role of the performance, with the piano commenting, at times discreetly and others emphatically, with inconceivable skills. It’s Manfred Eicher behind the idea of ​​combining religious music [Armenian hymns] and jazz: The project refers to those that Eicher [under whose directions], Jan Garbarek recorded with the Hilliard Ensemble, and I must say that this one is by no means inferior to that.
The hymns are harmonized mainly by the Armenian composer and pioneer (along with Bartok and Kodaly) of the Soghomon Soghomonian ethnomusicology, known as Komitas Vardapet (1869 – 1936).
The blend of Orthodox and Western (polyphonic) tradition creates a priceless result. The sound of the choir subjects to and stirs a “feeling of awe” to the believers and unbelievers. And the pianist’s notes, sometimes like dewdrops, sometimes like precious gems, sometimes like tears, saturating the body of music, turning awe into fantasy.
Luys I Luso means Light from Light. The album was released in 2015, with the centenary of the Armenian genocide – posted here is the live version of it in suite form…

Enjoy this beautiful work.

More about these reblogs

Lately I have been rebloging music videos from Oannes new blog. For my friends who didn’t know, or wonder why…. Oannes [aka Socratis Papahatzis] is my husband, partner in life and music and the one with my undying admiration. Together we have a band MK-O [the music of Marina Kanavaki & Oannes]. So, it’s my pleasure to share with you his [and mine] musical selections. Although here I reblog mainly his musical selections, he writes exceptional articles on various topics [some may need translation], so do visit his site. He has my highest recommendation!

Happy to hear your thoughts

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.